மக்கள் எல்லோருக்கும் முறையான வாழ்வாதாரம் முதுமைக்காலம் வரை கிடைக்காமல் போகின்றது என்றால் அதற்கு முதல் காரணம்  அரசாங்கத்தின் தவறான கொள்கை முடிவுகளும் பயனுறு திறனற்ற திட்டங்களும், வீண் செலவினங்களும் , நிதி கையாடலும் தான் ஆனால் அரசியல்வாதிகள் எப்போதும் மக்களையே குற்றம் சாட்டுவார்கள். இது அவர்களுடைய தவறான அரசியல் அறிவையே புலப்படுத்துகின்றது . மக்கள் வறுமையில் வாழும் நிலை தொடரும் போது ,அவர்கள் தவறு மட்டுமில்லாது குற்றங்கள் செய்து தங்கள் வறுமையை நீக்கிக் கொள்ளும் இழி நிலையை ஏற்றுக்கொள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தயாராகிவிடுகின்றார்கள் .வாழ்நாள் முழுதும் நேர்மையாய் முயன்றும் வறுமை யை போக்கியக் கொள்ள முடியவில்லை என்ற விரக்தியும் , ஒரேநாளில் கொள்ளையாய் பணம் கிடைக்கின்றது என்ற வாய்ப்பு வறுமைக்கு ஒரு முற்றுப்புள்ளி வைக்கின்றது என்ற மகிழ்ச்சியும் ஒன்று சேர்ந்து கூத்தாடும் போது எதிரிகளுக்கும் உளவு பார்த்து தகவல் தெரிவிக்கும் துரோகத்தைக் கூட செய்யத் தயங்குவதில்லை.

       மக்கள் எல்லோருக்கும் வேலை ,வாழ்வாதாரம் இருக்கவேண்டும் .இல்லையென்றால் வறுமையின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்க  முதலில் தப்புக்களையும் பின்னர் தண்டனைக்குரிய குற்றங்களையும் மறைமுகமாகச் செய்யும் பழக்கத்திற்கு  அடிமையாகிவிடுகின்றார்கள் .குற்றம் செய்யும் மனிதர்களைத் திருத்தமுடியும் ஆனால் குற்றம் செய்ய அரசும் சமுதாயமும் காரணமாக இருக்கும் பொழுது இது போன்ற அடிமைகளை த் திருத்தவே முடியாது . அரசாங்கத்தில் தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட ஒருவர்கூடவா இல்லை .       அரசியால்வாதிகளே நன்மக்களை உருவாக்குங்கள் அடிமைகளை உருவாக்காதீர்கள்